Pies wesoły, żywy i pełen temperamentu. Ważne jest aby kościec i siła psa pozostawały w odpowiednich stosunkach; nie może być ciężki, krępy lub klocowaty. Szybkość i wytrwałość są tak samo pożądane jak silą. Za wzór może służyć harmonia budowy foxhounda. Nie może być ani długonożny, ani krótkono-żny. Powinien być zbudowany jak dobry koń myśliwski o krótkim grzbiecie i po­krywać wiele gruntu. Tylko to zapewni mu znaczną siłę napędową i odpowiednio długi krok.
Głowa. Czaszka płaska, stosunkowo wąska, zwężająca się ku oczom, krawędź czoło­wa niezbyt wyraźnie zaznaczona. Oglądana z profilu wyraźniejsza niż u charta. Policzki niezbyt pełne. Szczęki silne i muskularne, nie mogą być jednak podobne do szczęk charta. Policzki pod oczami nie zapadnięte. Część twarzowa powinna być delikatnie wymodelowana, lecz nie klinowato zbieżna. Kufa zwęża się stopniowo w kierunku nosa. Nos czarny.
Oczy. Ciemne, małe, okrągłe, raczej głęboko osadzone, pełne ognia, żywe i rozum­ne.
Uszy. Kształtu litery V, małe, niezbyt grube, opadające ku przodowi na policzki, lecz nie na boki jak u foxhounda. Uzębienie. Jak naj równiejsze, zgryz nożycowy.
Szyja. Sucha, muskularna, bez fałd, stosownej długości, rozszerzająca się stopniowo ku barkom.
Kończyny przednie. Łopatki długie, ukośne, zachodzące daleko do tyłu, w kłębie delikatnie wymodelowane i wyraźnie wykrojone. Łapy okrągłe, zwarte, nieduże. Opuszki twarde, mocne. Palce lekko wysklepione. Łapy nie wykręcone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Tułów. Klatka piersiowa głęboka, niezbyt szeroka. Grzbiet krótki, prosty i zwarty bez śladu wiotkości. Lędźwie silne i łagodnie wysklepione, głębokie, zachodzące możliwie daleko ku tyłowi.
Kończyny tylne. Tył silny, muskularny, nie ścięty, ani krępy, uda silne i mocne, stawy skokowe nisko przy ziemi, tak by foksterier stał jak foxhound na pionowym śródstopiu. Kolana prawidłowo ukątowane.
Ogon. Raczej wysoko osadzony, noszony wesoło, dość silny, nigdy ponad grzbietem lub zakręcony.
Szata. Włos prosty, gładki, przylegający, twardy, gęsty, obfity. Brzuch i wewnętrzna strona uda nie mogą być gołe.
Umaszczenie. Powinna dominować biel. Pręgowanie oraz czerwone i bursztynowe oznaki niepożądane. Umaszczenie nie ma istotnego wpływu na ocenę. Wzrost i masa ciała. Waga nie jest najważniejszą wskazówką w ocenie zdolności psa do pracy. Ważniejsze są: ogólna kondycja, wzrost i wymiary. Jeśli pies ma dobre chody, jest posłuszny i wytrwale ściga lisa w norze, nie jest ważne ile waży. Jego masa w kondycji wystawowej powinna wynosić: u psów 7,25 — 8,15 kg, a u suk 6,7 — 7,7 kg.
Wady. Nos.biały, różowy lub w plamy w tym kolorze. Uszy stojące, tulipanowate lub załamane do tyłu. Przodozgryz lub tytozgryz.