Jamnik długowłosy -  Szata. W zasadzie od krótkowłosego odróżnia go tylko dłuższa, jedwabista okrywa włosowa, włos miękki, gładki, błyszczący, dłuższy pod szyją, na spodzie tułowia i na uszach. Tył kończyn z piórem. Włos najdłuższy na spodzie ogona, zwisający z dol­nego krają ucha, włos krótki w tym miejscu lub nieowłosiony koniec ucha niepo­żądany. Zbyt obfite owłosienie łap (tzw. płetwy) jest nieładne i nie odpowiednie do pracy.
Ogon. Z dużą chorągwią, noszony jako wdzięczne przedłużenie linii grzbietu. Umaszczenie. Nos i pazury — jak u jamników krótkowłosych.
Wady. Włos równej długości na całym korpusie, zbyt lokowaty lub kosmaty, brak chorągwi na ogonie. Włos silnie rozdzielający się na grzbiecie, zbyt długi między palcami na łapach.