Choroba wywołana jest przez roztocza, pasożyta o kształcie cygara, widocznego pod mikroskopem. Chorują na nią zwierzęta osłabione, z uszkodzeniami skóry i psy młode w okresie zmiany zębów i dojrzewania oraz suki osłabione porodem. Psy w dobrej kondycji, właściwie chowane, którym podawane są w pokarmie witaminy nie powinny chorować na nurzycę.
Postać łuszczącą cechuje silne wypadanie   włosów,   tworzą   się  łysinki, pokrywające się szarobiałym łupieżem — produktem łuszczenia się naskórka. Po odpadnięciu łupieżu łysinki przybierają kolor czerwony. Postać ta jest łatwiejsza do wyleczenia.
Postać krostowata jest dużo trudniejsza do wyleczenia, ale też rzadko występuje. Poprzedzać ją może lub jednocześnie występować postać łuszcząca. Pojawiają się drobne, jak ziarna konopi, krosty na obrzękniętej, zaczerwienionej skórze. Krosty wydzielają ropę, zawierającą pasożyty i ich jaja. W miarę rozwoju choroby skóra traci elastyczność, tworzą się na niej fałdy. Obrzęk obejmuje też okoliczne węzły chłonne. Pies chudnie, skóra wydziela cuchnącą woń. Pies ginie na skutek wyniszczenia organizmu.
Wyniki leczenia zależą w dużej mierze od rodzaju środka leczniczego, wybranego przez lekarza weterynarii, jak również od właściwych zabiegów pielęgnacyjnych i cierpliwości właściciela psa.