Grupa wyżłów (legawców) wyspecjalizowana jest do wystawiania zwierzyny. Przedstawicielem jest pointer (wys. 63-67 cm) — dobrze zbudowany pies o harmonijnych kształtach, żywym usposobieniu, wytrzymały i szybki. Sierść ma krótką, cienką, twardą, o umaszczeniu białocytrynowym, biało-pomarańczowym i białoczarnym. Poluje na ptactwo polne i błotne oraz jest dobrym aporterem i płochaczem. Wrażliwy na traktowanie, wymaga spokojnego i rozsądnego przewodnika.

Starą angielską rasą są setery. Seter angielski, zwany rówież od nazwiska hodowcy laverackiem (wys. 65-69 cm) — jest bardzo przyjacielski, o spokojnym usposobieniu i wybitnej pasji myśliwskiej. Sylwetkę ma elegancką, zgrabne ruchy, włos długi, jedwabisty, lekko sfalowany — biały z łatami i cętkami czarnymi, czekoladowymi lub cytrynowymi. Produktem wysiłków hodowców irlandzkich jest seter irlandzki (wys. 66-72 cm) — o sportowej, szlachetnej sylwetce. Właściwie prowadzony wykazuje dużą odporność, twardość i jest bardzo żywy, a charakter ma łagodny. Wymaga od przewodnika szczególnie umiejętnego ułożenia do pracy w polu. Różni się od setera angielskiego umaszczeniem złotomahoniowym bez czarnego nalotu.

Psem wysokiej klasy o doskonale zrównoważonych proporcjach jest se-ter szkocki — gordon seter (wys. do 66 cm) — przystosowany do porusza­nia się galopem. Grzbiet ma mocny, krótki, prosty, dość długą i wyraźnie obrysowaną głowę, długie, gładkie owłosienie o czystych barwach — czarną z lśniącym kasztanowym pod­palaniem i oznaczeniami. Ma on naj­więcej cech psa wszechstronnie użyt­kowego.